Sarga 38: The Might of Rāma's Weapons

कदाचिदप्यहं वीर्यात् पर्यटन् पृथिवीमिमाम् । बलं नागसहस्रस्य धारयन् पर्वतोपमः ।।3.38.1।।

नीलजीमूतसङ्काशस्तप्तकाञ्चनकुण्डलः । भयं लोकस्य जनयन् किरीटी परिघायुधः ।।3.38.2।।

व्यचरं दण्डकारण्ये ऋषिमांसानि भक्षयन् । विश्वामित्रोऽथ धर्मात्मा मद्वित्रस्तो महामुनिः ।।3.38.3।।

स्वयं गत्वा दशरथं नरेन्द्रमिदमब्रवीत् । अद्य रक्षतु मां रामः पर्वकाले समाहितः ।।3.38.4।।

मारीचान्मे भयं घोरं समुत्पन्नं नरेश्वर । इत्येवमुक्तो धर्मात्मा राजा दशरथस्तदा ।।3.38.5।।

प्रत्युवाच महाभागं विश्वामित्रं महामुनिम् । बालो द्वादशवर्षोऽयमकृतास्त्रश्च राघवः ।।3.38.6।।

कामं तु मम यत्सैन्यं मया सह गमिष्यति । बलेन चतुरङ्गेण स्वयमेत्य निशाचरान् ।।3.38.7।।

वधिष्यामि मुनिश्रेष्ठ शत्रूंस्ते मनसेप्सितम् । इत्येवमुक्तः स मुनी राजानमिदमब्रवीत् ।।3.38.8।।

रामान्नान्यद्बलं लोके पर्याप्तं तस्य रक्षसः । देवतानामपि भवान् समरेष्वभिपालकः ।।3.38.9।।

आसीत्तव कृतं कर्म त्रिलोके विदितं नॄप । काममस्तु महत्सैन्यं तिष्ठत्विह परन्तप ।।3.38.10।।