Sarga 53: The Fire Turns Cool

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा दशग्रीवो महाबलः । देशकालहितं वाक्यं भ्रातुरुत्तरमब्रवीत् ।।5.53.1।।

सम्यगुक्तं हि भवता दूतवध्या विगर्हिता । अवश्यं तु वधादन्यः क्रियतामस्य निग्रहः ।।5.53.2।।

कपीनां किल लाङ्गूलमिष्टं भवति भूषणम् । तदस्य दीप्यतां शीघ्रं तेन दग्धेन गच्छतु ।।5.53.3।।

ततः पश्यन्त्विमं दीनमङ्गवैरूप्यकर्शितम् । समित्रज्ञातयः सर्वे बान्धवाः ससुहृज्जनाः ।।5.53.4।।

आज्ञापयद्राक्षसेन्द्रः पुरं सर्वं सचत्वरम् । लाङ्गूलेन प्रदीप्तेन रक्षोभिः परिणीयताम् ।।5.53.5।।

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा राक्षसाः कोपकर्कशाः । वेष्टयन्ति स्म लाङ्गूलं जीर्णैः कार्पासकैः पटैः ।।5.53.6।।

संवेष्ट्यमाने लाङ्गूले व्यवर्धत महाकपिः । शुष्कमिन्धनमासाद्य वनेष्विव हुताशनः ।।5.53.7।।

तैलेन परिषिच्याथ तेऽग्निं तत्रावपातयन् । लाङ्गूलेन प्रदीप्तेन राक्षसांस्तानपातयत् ।।5.53.8।।

स तु रोषपरीतात्मा बालसूर्यसमाननः । लाङ्गूलं सम्प्रदीप्तं तु द्रष्टुं तस्य हनूमतः ।।5.53.9।।

सहस्त्रीबालवृद्धाश्च जग्मुः प्रीता निशाचराः । स भूयः सङ्गतैः क्रूरै राक्षसैर्हरिसत्तमः ।।5.53.10।।