Shloka 28.11Unverified draft
सुप्यते पर्णशय्यासु स्वयं भग्नासु भूतले। रात्रिषु श्रमखिन्नेन तस्माद्दुःखतरं वनम् ।।2.28.11।।
Meaning
Word-by-word (pada-artha)
| Word | Devanagari | Meaning | Grammatical role |
|---|---|---|---|
| supyate | सुप्यते | one sleeps | verb, present passive |
| parṇaśayyāsu | पर्णशय्यासु | on beds of leaves | locative |
| svayam | स्वयम् | by oneself | adverb |
| bhagnāsu | भग्नासु | broken, spread | locative adjective |
| bhūtale | भूतले | on the ground | locative |
| rātriṣu | रात्रिषु | at night | locative |
| śramakhinnena | श्रमखिन्नेन | worn out by exertion | instrumental adjective |
| tasmāt | तस्मात् | therefore | adverb |
| duḥkhataram | दुःखतरम् | more sorrowful | nominative adjective |
| vanam | वनम् | the forest | nominative |
Reference: 2.28.11 · Ayodhyā Kāṇḍa