Sarga 11: Kaikeyī Insists on Two Boons

तं मन्मथशरैर्विद्धं कामवेगवशानुगम्। उवाच पृथिवीपालं कैकेयी दारुणं वचः ।।2.11.1।।

नास्मि विप्रकृतादेव केनचिन्नावमानिता। अभिप्रायस्तु मे कश्चित्तमिच्छामि त्वया कृतम् ।।2.11.2।।

प्रतिज्ञां प्रतिजानीष्व यदि त्वं कर्तुमिच्छसि। अथ तद्व्याहरिष्यामि यदभिप्रार्थितं मया ।।2.11.3।।

तामुवाच महातेजाः कैकेयीमीषदुत्स्मितः। कामी हस्तेन सङ्गृह्य मूर्धजेषु शुचिस्मिताम् ।।2.11.4।।

अवलिप्ते न जानासि त्वत्तः प्रियतरो मम। मनुजो मनुजव्याघ्राद्रामादन्यो न विद्यते ।।2.11.5।।

तेनाजय्येन मुख्येन राघवेण महात्मना। शपे ते जीवनार्हेण ब्रूहि यन्मनसेच्छसि ।।2.11.6।।

यं मुहूर्तमपश्यंस्तु न जीवेयमहं ध्रुवम्। तेन रामेण कैकेयि शपे ते वचनक्रियाम् ।।2.11.7।।

आत्मना वात्मजैश्चान्यैर्वृणेयं मनुजर्षभम्। तेन रामेण कैकेयि शपे ते वचनक्रियाम् ।।2.11.8।।

भद्रे हृदयमप्येतदनुमृश्योद्धरस्व मे। एतत्समीक्ष्य कैकेयि ब्रूहि यत्साधु मन्यसे ।।2.11.9।।

बलमात्मनि पश्यन्ती न मां शङ्कितुमर्हसि। करिष्यामि तव प्रीतिं सुकृतेनापि ते शपे ।।2.11.10।।