Sarga 49: The Countryfolk's Outcry

गत्वा तु सुचिरं कालं ततः शिवजलां नदीम् । गोमतीं गोयुतानूपामतरत्सागरङ्गमाम् ।।2.49.11।।

गोमतीं चाप्यतिक्रम्य राघवः शीघ्रगैर्हयैः । मयूरहंसाभिरुतां ततार स्यन्दिकां नदीम् ।।2.49.12।।

स महीं मनुना राज्ञा दत्तामिक्ष्वाकवे पुरा । स्फीतां राष्ट्रावृतां रामः वैदेहीमन्वदर्शयत् ।।2.49.13।।

सूत इत्येव चाभाष्य सारथिं तमभीक्ष्णशः । हंसमत्तस्वरः श्रीमानुवाच पुरुषर्षभः ।।2.49.14।।

कदाऽहं पुनरागम्य सरय्वाः पुष्पिते वने । मृगयां पर्याटिष्यामि मात्रा पित्रा च सङ्गतः ।।2.49.15।।

राजर्षीणां हि लोकेऽस्मिन् रत्यर्थं मृगया वने । काले कृतां तां मनुजैर्धन्विनामभिकाङ्क्षिताम् ।।2.49.16।।

नात्यर्थमभिकाङ्क्षामि मृगयां सरयूवने । रतिर्ह्येषाऽतुला लोके राजर्षिगणसम्मता ।।2.49.17।।

स तमध्वानमैक्ष्वाकः सूतं मधुरया गिरा । तन्तमर्थमभिप्रेत्य ययौ वाक्यमुदीरयन् ।।2.49.18।।