Shloka 61.27Unverified draft
इमां गिरं दारुणशब्दसंश्रिताम् निशम्य राजाऽपि मुमोह दुःखितः । ततः स शोकं प्रविवेश पार्थिवः स्वदुष्कृतं चापि पुनस्तदा स्मरन् ।।2.61.27।।
Meaning
Word-by-word (pada-artha)
| Word | Devanagari | Meaning | Grammatical role |
|---|---|---|---|
| imāṃ | इमां | this | accusative adjective |
| giraṃ | गिरं | speech | accusative |
| dāruṇaśabdasaṃśritām | दारुणशब्दसंश्रिताम् | resting on harsh, dreadful words | accusative adjective |
| niśamya | निशम्य | having heard | gerund |
| rājā'pi | राजाऽपि | the king too | nominative + particle |
| mumoha | मुमोह | swooned, fell into confusion | verb, past |
| duḥkhitaḥ | दुःखितः | afflicted with sorrow | nominative adjective |
| tataḥ | ततः | then | adverb |
| sa | स | he | nominative |
| śokaṃ | शोकं | grief | accusative |
| praviveśa | प्रविवेश | entered into | verb, past |
| pārthivaḥ | पार्थिवः | the king | nominative |
| svaduṣkṛtaṃ | स्वदुष्कृतं | his own evil deed | accusative |
| cāpi | चापि | and also | conjunction + particle |
| punastadā | पुनस्तदा | again then | adverb + adverb |
| smaran | स्मरन् | remembering | present participle |
Reference: 2.61.27 · Ayodhyā Kāṇḍa