Shloka 116.25Unverified draft
रामः संसाध्य त्वृषिगणमनुगमनात् देशात्तस्मात् कुलपतिमभिवाद्य ऋषिम् । सम्यक्प्रीतैस्तैरनुमत उपदिष्टार्थः पुण्यं वासाय स्वनिलयमुपसम्पेदे ।।2.116.25।।
Meaning
Word-by-word (pada-artha)
| Word | Devanagari | Meaning | Grammatical role |
|---|---|---|---|
| rāmaḥ | रामः | Rama | nominative |
| saṃsādhya | संसाध्य | having accomplished, completed the rites for | gerund |
| tvṛṣigaṇamanugamanāt | त्वृषिगणमनुगमनात् | but the group of sages, from following, escorting | particle + accusative + ablative |
| deśāttasmāt | देशात्तस्मात् | from that place | ablative + ablative adjective |
| kulapatimabhivādya | कुलपतिमभिवाद्य | having saluted the head of the clan | accusative + gerund |
| ṛṣim | ऋषिम् | the sage | accusative |
| samyakprītaistairanumata | सम्यक्प्रीतैस्तैरनुमत | permitted by them who were rightly pleased | adverb + instrumental adjective + instrumental adjective + nominative adjective |
| upadiṣṭārthaḥ | उपदिष्टार्थः | one to whom the matter was indicated, advised | nominative adjective |
| puṇyaṃ | पुण्यं | sacred, auspicious | accusative adjective |
| vāsāya | वासाय | for dwelling | dative |
| svanilayamupasampede | स्वनिलयमुपसम्पेदे | approached his own abode | accusative + verb, past |
Reference: 2.116.25 · Ayodhyā Kāṇḍa