Sarga 23: Lakṣmaṇa's Anger

नासिराबन्धनार्थाय न शराः स्तम्भहेतवः। अमित्रदमनार्थं मे सर्वमेतच्चतुष्टयम् ।।2.23.31।।

न चाहं कामयेऽत्यर्थं यः स्याच्छत्रुर्मतो मम। असिना तीक्ष्णधारेण विद्युच्चलितवर्चसा ।।2.23.32।।

प्रगृहीतेन वै शत्रुं वज्रिणं वा न कल्पये। खड्गनिष्पेषनिष्पिष्टैर्गहना दुश्चरा च मे ।।2.23.33।।

हस्त्यश्वनरहस्तोरुशिरोभिर्भविता मही। खड्गधाराहता मेऽद्य दीप्यमाना इवाद्रयः ।।2.23.34।।

पतिष्यन्ति द्विपा भूमौ मेघा इव सविद्युतः। बद्धगोधाङ्गुलित्राणे प्रगृहीतशरासने ।।2.23.35।।

कथं पुरुषमानी स्यात्पुरुषाणां मयि स्थिते। बहुभिश्चैकमत्यस्यन्नैकेन च बहून् जनान् ।।2.23.36।।

विनियोक्ष्याम्यहं बाणान् नृवाजिगजमर्मसु। अद्य मेऽस्त्रप्रभावस्य प्रभावः प्रभविष्यति ।।2.23.37।।

राज्ञश्चाप्रभुतां कर्तुं प्रभुत्वं च तव प्रभो। अद्य चन्दनसारस्य केयुरामोक्षणस्य च ।।2.23.38।।

वसूनां च विमोक्षस्य सुहृदां पालनस्य च। अनुरूपाविमौ बाहू राम कर्म करिष्यतः। अभिषेचनविघ्नस्य कर्तॄणां ते निवारणे ।।2.23.39।।

ब्रवीहि कोऽद्यैव मया वियुज्यतां तवासुहृत्प्राणयशः सुहृज्जनैः। यथा तवेयं वसुधा वशे भवेत्तथैव मां शाधि तवास्मि किङ्करः ।।2.23.40।।