Shloka 65.29Unverified draft
बभूव नरदेवस्य सद्म दिष्टान्तमीयुषः । अतीतमाज्ञाय तु पार्थिवर्षभम् यशस्विनं सम्परिवार्य पत्नयः । भृशं रुदन्त्यः करुणं सुदुःखिताः प्रगृह्य बाहू व्यलपन्ननाथवत् ।।2.65.29।।
Meaning
Word-by-word (pada-artha)
| Word | Devanagari | Meaning | Grammatical role |
|---|---|---|---|
| babhūva | बभूव | became | verb, past |
| naradevasya | नरदेवस्य | of the god among men, the king | genitive |
| sadma | सद्म | the dwelling | nominative |
| diṣṭāntamīyuṣaḥ | दिष्टान्तमीयुषः | of him who had come to the end appointed by fate | genitive adjective |
| atītamājñāya | अतीतमाज्ञाय | having learned that he had passed away | accusative adjective + gerund |
| tu | तु | but | particle |
| pārthivarṣabham | पार्थिवर्षभम् | the foremost of kings | accusative |
| yaśasvinaṃ | यशस्विनं | the renowned one | accusative adjective |
| samparivārya | सम्परिवार्य | having gathered around | gerund |
| patnayaḥ | पत्नयः | his wives | nominative |
| bhṛśaṃ | भृशं | exceedingly | adverb |
| rudantyaḥ | रुदन्त्यः | weeping | nominative present participle |
| karuṇaṃ | करुणं | piteously | accusative adverb |
| suduḥkhitāḥ | सुदुःखिताः | greatly grieved | nominative adjective |
| pragṛhya | प्रगृह्य | having raised | gerund |
| bāhū | बाहू | their two arms | accusative dual |
| vyalapannanāthavat | व्यलपन्ननाथवत् | lamented, as though without protector | verb, past + adverb |
Reference: 2.65.29 · Ayodhyā Kāṇḍa