Shloka 37.12Unverified draft
कथं नु चीरं बध्नन्ति मुनयो वनवासिनः । इति ह्यकुशला सीता सा मुमोह मुहुर्मुहुः ।।2.37.12।।
Meaning
Word-by-word (pada-artha)
| Word | Devanagari | Meaning | Grammatical role |
|---|---|---|---|
| kathaṃ | कथं | how | interrogative |
| nu | नु | indeed | particle |
| cīraṃ | चीरं | the bark garment | accusative |
| badhnanti | बध्नन्ति | do they tie, fasten | verb, present |
| munayo | मुनयो | sages | nominative |
| vanavāsinaḥ | वनवासिनः | dwelling in the forest | nominative adjective |
| iti | इति | thus | particle |
| hyakuśalā | ह्यकुशला | indeed unskilled | particle + nominative adjective |
| sītā | सीता | Sita | nominative |
| sā | सा | she | nominative |
| mumoha | मुमोह | was bewildered | verb, past |
| muhurmuhuḥ | मुहुर्मुहुः | again and again | adverb |
Reference: 2.37.12 · Ayodhyā Kāṇḍa