Sarga 56: Dwelling at Citrakūṭa

समभूमितले रम्ये द्रुमैर्बहुभिरावृते । पुण्ये रंस्यामहे तात चित्रकूटस्य कानने ।।2.56.11।।

ततस्तौ पादचारेण गच्छन्तौ सह सीतया । रम्यमासेदतुः शैलं चित्रकूटं मनोरमम् ।।2.56.12।।

तं तु पर्वतमासाद्य नानापक्षिगणायुतम् । बहुमूलफलं रम्यं सम्पन्नं सरसोदकम् ।।2.56.13।।

मनोज्ञोऽयं गिरिः सौम्य नानाद्रुमलतायतः । बहुमूलफलो रम्यः स्वाजीवः प्रतिभाति मे ।।2.56.14।।

मुनयश्च महात्मानो वसन्त्यस्मिन् शिलोच्चये । अयं वासो भवेत्तावदत्र सौम्य रमेमहि ।।2.56.15।।

इति सीता च रामश्च लक्ष्मणश्च कृताञ्जलिः । अभिगम्याश्रमं सर्वे वाल्मीकिमभिवादयन् ।।2.56.16।।

तान्महर्षिः प्रमुदितः पूजयामास धर्मवित् । आस्यतामिति चोवाच स्वागतं तु निवेद्य च ।।2.56.17।।

ततोऽब्रवीन्महाबाहुर्लक्ष्मणं लक्ष्मणाग्रजः । संनिवेद्य यथान्यायमात्मानमृषये प्रभुः ।।2.56.18।।

लक्ष्मणानय दारूणि दृढानि च वराणि च । कुरुष्वावसथं सौम्य वासे मे अभिरतं मनः ।।2.56.19।।

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा सौमित्रिर्विविधान् द्रुमान् । आजहार ततश्चक्रे पर्णशालामरिन्दमः ।।2.56.20।।