Sarga 56: Dwelling at Citrakūṭa

तां निष्ठितां बद्धकटां दृष्ट्वा रामः सुदर्शनाम् । शुश्रूषमाणमेकाग्रमिदं वचनमब्रवीत् ।।2.56.21।।

ऐणेयं मांसमाहृत्य शालां यक्ष्यामहे वयम् । कर्तव्यं वास्तुशमनं सौमित्रे चिरजीविभिः ।।2.56.22।।

मृगं हत्वानय क्षिप्रं लक्ष्मणेह शुभेक्षण । कर्तव्यः शास्त्रदृष्टो हि विधिर्धर्ममनुस्मर ।।2.56.23।।

भ्रातुर्वचनमाज्ञाय लक्ष्मणः परवीरहा । चकार स यथोक्तं च तं रामः पुनरब्रवीत् ।।2.56.24।।

ऐणेयं श्रपयस्वैतच्छालां यक्ष्यमहे वयम् । त्वरसौम्य मुहूर्तोऽयं ध्रुवश्च दिवसोऽप्ययम् ।।2.56.25।।

स लक्ष्मणः कृष्णमृगं हत्वा मेध्यं प्रतापवान् । अथ चिक्षेप सौमित्रिः समिद्धे जातवेदसि ।।2.56.26।।

तं तु पक्वं समाज्ञाय निष्टप्तं छिन्नशोणितम् । लक्ष्मणः पुरुषव्याघ्रमथ राघवमब्रवीत् ।।2.56.27।।

अयं कृष्णः समाप्ताङ्गः शृतः कृष्णमृगे यथा । देवतां देवसङ्काश यजस्व कुशलो ह्यसि ।।2.56.28।।

रामः स्नात्वा तु नियतः गुणवान् जप्यकोविदः । सङ्ग्रहेणाकरोत्सर्वान् मन्त्रान् सत्रावसानिकान् ।।2.56.29।।

इष्ट्वा देवगणान् सर्वान् विवेशावसथं शुचिः । बभूव च मनोह्लादो रामस्यामिततेजसः ।।2.56.30।।