Sarga 4: A Mother's Blessing

प्रणमन्तं समुत्थाप्य तं परिष्वज्य भूमिपः। प्रदिश्य चास्मै रुचिरमासनं पुनरब्रवीत् ।।2.4.11।।

राम वृद्धोऽस्मि दीर्घायुर्भुक्ता भोगा मयेप्सिताः। अन्नवद्भिः क्रतुशतैस्तथेष्टं भूरिदक्षिणैः ।।2.4.12।।

जातमिष्टमपत्यं मे त्वमद्यानुपमं भुवि। दत्तमिष्टमधीतं च मया पुरुषसत्तम ।।2.4.13।।

अनुभूतानि चेष्टानि मया वीरसुखान्यपि। देवर्षिपितृविप्राणामनृणोऽस्मि तथाऽत्मनः ।।2.4.14।।

न किञ्चिन्मम कर्तव्यं तवान्यत्राभिषेचनात्। अतो यत्त्वामहं ब्रूयां तन्मे त्वं कर्तुमर्हसि ।।2.4.15।।

अद्य प्रकृतयः सर्वास्त्वामिच्छन्ति नराधिपम्। अतस्त्वां युवराजानमभिषेक्ष्यामि पुत्रक ।।2.4.16।।

अपि चाद्याशुभान्राम स्वप्ने पश्यामि दारुणान्। सनिर्घाता महोल्काश्च पतिता हि महास्वनाः ।।2.4.17।।

अवष्टब्धं च मे राम नक्षत्रं दारुणैर्ग्रहैः। आवेदयन्ति दैवज्ञाः सूर्याङ्गारकराहुभिः ।।2.4.18।।

प्रायेण हि निमित्तानामीदृशानां समुद्भवे। राजा हि मृत्युमवाप्नोति घोरां वाऽपदमृच्छति ।।2.4.19।।

तद्यावदेव मे चेतो न विमुञ्चति राघव। तावदेवाभिषिञ्चस्व चला हि प्राणिनां मतिः ।।2.4.20।।