Sarga 113: Lament of Rāvaṇa's Queens

न नः स्याद्व्यसनं घोरमिदं मूलहरं महत् । वृत्तकामो भवेद्भ्राता रामो मित्रकुलं भवेत् ।।6.113.21।।

वयं चाविधवाः सर्वाः सकामा न च शत्रवः । त्वया पुनर्नृशंसेन सीतां संरुन्धता बलात् ।।6.113.22।।

राक्षसा वयमात्मा च त्रयं तुल्यं निपातितम् । न कामकारः कामं वा तव राक्षसपुङ्गव ।।6.113.23।।

दैवं चेष्टयते सर्वं हतं दैवेन हन्यते । वानराणां विनाशोऽयं रक्षसां च महाहवे ।।6.113.24।।

तव चैव महाबाहो दैवयोगादुपागतः । नैवार्थेन न कामेन विक्रमेण न चाज्ञया ।।6.113.25।।

शक्या दैवगतिर्लोके निवर्तयितुमुद्यता । विलेपुरेवं दीनास्ता राक्षसाधिपयोषितः । कुरर्य इव दुःखार्ता बाष्पपर्याकुलेक्षणाः ।।6.113.26।।