Shloka 99.42Unverified draft
तान्पार्थिवान्वारणयूथपाभान् समागतांस्तत्र महत्यरण्ये । वनौकसस्तेऽपि समीक्ष्य सर्वेऽप्यश्रूण्यमुञ्चन् प्रविहाय हर्षम् ।।2.99.42।।
Meaning
Word-by-word (pada-artha)
| Word | Devanagari | Meaning | Grammatical role |
|---|---|---|---|
| tānpārthivānvāraṇayūthapābhān | तान्पार्थिवान्वारणयूथपाभान् | those princes, resembling leaders of elephant herds | accusative adjective + accusative adjective |
| samāgatāṃstatra | समागतांस्तत्र | come together, there | accusative adjective + adverb |
| mahatyaraṇye | महत्यरण्ये | in the great forest | locative adjective + locative |
| vanaukasaste'pi | वनौकसस्तेऽपि | the forest-dwellers too | nominative adjective + particle |
| samīkṣya | समीक्ष्य | having beheld | gerund |
| sarve'pyaśrūṇyamuñcan | सर्वेऽप्यश्रूण्यमुञ्चन् | all indeed shed tears | nominative adjective + particle + accusative + verb, past |
| pravihāya | प्रविहाय | having cast off | gerund |
| harṣam | हर्षम् | joy | accusative |
Reference: 2.99.42 · Ayodhyā Kāṇḍa