Sarga 71: Arrival at Ayodhyā

अयोध्या दृश्यते दूरात् सारथे पाण्डुमृत्तिका । यज्वभिर्गुणसम्पन्नैः ब्राह्मणैः वेदपारगैः ।।2.71.21।।

भूयिष्ठमृद्धैराकीर्णा राजर्षिपरिपालिता । अयोध्यायां पुरा शब्दः श्रूयते तुमुलो महान् ।।2.71.22।।

समन्तान्नरनारीणां तमद्य न शृणोम्यहम् । उद्यानानि हि सायाह्ने क्रीडित्वोपरतैर्नरैः ।।2.71.23।।

समन्ताद्विप्रधावद्भिः प्रकाशन्ते ममान्यदा । तान्यद्यानुरुदन्तीव परित्यक्तानि कामिभिः ।।2.71.24।।

अरण्यभूतेव पुरी सारथे प्रतिभाति मे । न ह्यत्र यानैर्दृश्यन्ते न गजैर्न च वाजिभिः ।।2.71.25।।

निर्यान्तः वाऽभियान्तः वा नरमुख्या यथापुरम् । उद्यानानि पुरा भान्ति मत्तप्रमुदितानि च ।।2.71.26।।

जनानां रतिसंयोगेष्वत्यन्तगुणवन्ति च । तान्येतान्यद्य पश्यामि निरानन्दानि सर्वशः ।।2.71.27।।

स्रस्तपर्णैरनुपथं विक्रोशद्भिरिव द्रुमैः । नाद्यापि श्रूयते शब्दो मत्तानां मृगपक्षिणाम् ।।2.71.28।।

संरक्तां मधुरां वाणीं कलं व्याहरतां बहु । चन्दनागुरुसम्पृक्तो धूपसम्मूर्चितोऽतुलः ।।2.71.29।।

प्रवाति पवनः श्रीमान् किं नु नाद्य यथापुरम् । भेरीमृदङ्गवीणानां कोणसङ्घट्टितः पुनः ।।2.71.30।।