Sarga 63: The Tale of the Sage's Son Slain

जटाभारधरस्यैव वल्कलाजिनवाससः । को वधेन ममार्थी स्यात् किं वाऽस्यापकृतं मया ।।2.63.31।।

एवं निष्फलमारब्धं केवलानर्थसंहितम् । न कश्चित् साधु मन्येत यथैव गुरुतल्पगम् ।।2.63.32।।

नाहं तथानुशोचामि जीवितक्षयमात्मनः । मातरं पितरं चोभावनुशोचामि मद्विधे ।।2.63.33।।

तदेतन्मिथुनं वृद्धं चिरकालभृतं मया । मयि पञ्चत्वमापन्ने कां वृत्तिं वर्तयिष्यति ।।2.63.34।।

वृद्धौ च माता पितरावहं चैकेषुणा हतः । केन स्म निहताः सर्वे सुबालेनाकृतात्मना ।।2.63.35।।

तं गिरं करुणां श्रुत्वा मम धर्मानुकाङ्क्षिणः । कराभ्यां सशरं चापं व्यथितस्यापतत्भुवि ।।2.63.36।।

तस्याहं करुणं श्रुत्वा निशि लालपतो बहु । सम्भ्रान्तः शोकवेगेन भृशमास विचेतनः ।।2.63.37।।

तं देशमहमागम्य दीनसत्त्वः सुदुर्मनाः । अपश्यमिषुणा तीरे सरय्वास्तापसं हतम् ।।2.63.38।।

अवकीर्णजटाभारं प्रविद्धकलशोदकम् । पांशुशोणितदिग्धाङ्गं शयानं शल्यपीडितम् ।।2.63.39।।

स मामुद्वीक्ष्य नेत्राभ्यां त्रस्तमस्वस्थचेतसम् । इत्युवाच वचः क्रूरं दिधक्षन्निव तेजसा ।।2.63.40।।