Sarga 64: Daśaratha's Death

सदृशं शारदस्येन्दोः फुल्लस्य कमलस्य च । सुगन्धि मम नाथस्य धन्या द्रक्ष्यन्ति तन्मुखम् ।।2.64.71।।

निवृत्तवनवासं तमयोध्यां पुनरागतम् । द्रक्ष्यन्ति सुखिनो रामं शुक्रं मार्गगतं यथा ।।2.64.72।।

कौसल्ये चित्तमोहेन हृदयं सीदतीव मे । वेदये न च सम्युक्तान् शब्दस्पर्शरसानहम् ।।2.64.73।।

चित्तनाशाद्विपद्यन्ते सर्वाण्येवेंद्रियाणि मे । क्षीणस्नेहस्य दीपस्य संसक्ता रश्मयो यथा ।।2.64.74।।

अयमात्मभवः शोको मामनाथमचेतनम् । संसादयति वेगेन यथा कूलं नदीरयः ।।2.64.75।।

हा राघव महाबाहो हा ममाऽयासनाशन । हा पितृप्रिय मे नाथ हाऽद्य क्वाऽसि गतः सुत ।।2.64.76।।

हा कौसल्ये नशिष्यामि हा सुमित्रे तपस्विनि । हा नृशंसे ममामित्रे कैकेयि कुलपांसनि ।।2.64.77।।

इति रामस्य मातुश्च सुमित्रायाश्च सन्निधौ । राजा दशरथः शोचन् जीवितान्तमुपागमत् ।।2.64.78।।

यथा तु दीनं कथयन्नराधिपः प्रियस्य पुत्रस्य विवासनातुरः । गतेऽर्धरात्रे भृशदुःखपीडितः तदा जहौ प्राणमुदारदर्शनः ।।2.64.79।।