Sarga 64: Daśaratha's Death

नाभिवादयसे माऽद्य न च मामभिभाषसे । किं नु शेषे तु भूमौ त्वं वत्स किं कुपितो ह्यसि ।।2.64.31।।

न त्वहं ते प्रियं पुत्र मातरं पश्य धार्मिक । किं नु नालिङ्गसे पुत्र सुकुमार वचो वद ।।2.64.32।।

कस्य वारात्रेऽहं श्रोष्यामि हृदयङ्गमम् । अधीयानस्य मधुरं शास्त्रं वान्यद्विशेषतः ।।2.64.33।।

को मां सन्ध्यामुपास्यैव स्नात्वा हुतहुताशनः । श्लाघयिष्यत्युपासीनः पुत्र शोकभयार्दितम् ।।2.64.34।।

कन्दमूलफलं हृत्वा को मां प्रियमिवातिथिम् । भोजयिष्यत्यकर्मण्यम् अप्रग्रहमनायकम् ।।2.64.35।।

इमामन्धां च वृद्धां च मातरं ते तपस्विनीम् । कथं वत्स भरिष्यामि कृपणां पुत्र गर्धिनीम् ।।2.64.36।।

तिष्ठ मां मागमः पुत्र यमस्य सदनं प्रति । श्वो मया सह गन्ताऽसि जनन्या च समेधितः ।।2.64.37।।

उभावपि च शोकार्तौ अवनाथौ कृपणौ वने । क्षिप्रमेवगमिष्यावस्त्वयाऽहीनौ यमक्षयम् ।।2.64.38।।

ततः वैवस्वतं दृष्ट्वा तं प्रवक्ष्यामि भारतीम् । क्षमतां धर्मराजो मे बिभृयात्पितरावयम् ।।2.64.39।।

दातुमर्हति धर्मात्मा लोकपालो महायशाः । ईदृशस्य ममाक्षय्यामेकामभयदक्षिणाम् ।।2.64.40।।