Sarga 12: Daśaratha Tries to Turn Kaikeyī

अपराधं कमुद्दिश्य त्यक्ष्यामीष्टमहं सुतम्। कौसल्यां वा सुमित्रां वा त्यजेयमपि वा श्रियम् ।।2.12.11।।

जीवितं वात्मनो रामं न त्वेव पितृवत्सलम्। परा भवति मे प्रीतिर्दृष्ट्वा तनयमग्रजम् ।।2.12.12।।

अपश्यतस्तु मे रामं नष्टा भवति चेतना। तिष्ठेल्लोकः विना सूर्यं सस्यं वा सलिलं विना ।।2.12.13।।

न तु रामं विना देहे तिष्ठेत्तु मम जीवितम्। तदलं त्यज्यतामेषः निश्चयः पापनिश्चये ।।2.12.14।।

अपि ते चरणौ मूर्ध्ना स्पृशाम्येष प्रसीद मे। किमिदं चिन्तितं पापे त्वया परमदारुणम् ।।2.12.15।।

अथ जीज्ञाससे मां त्वं भरतस्य प्रियाप्रिये। अस्तु यत्तत्त्वया पूर्वं व्याहृतं राघवं प्रति ।।2.12.16।।

स मे ज्येष्ठः सुतः श्रीमान्धर्मज्येष्ठ इतीव मे। तत्त्वया प्रियवादिन्या सेवार्थं कथितं भवेत् ।।2.12.17।।

तच्छ्रुत्वा शोकसन्तप्ता सन्तापयसि मां भृशम्। आविष्टासि गृहं शून्यं सा त्वं परवशं गता ।।2.12.18।।

इक्ष्वाकूणां कुले देवि सम्प्राप्तः सुमहानयम्। अनयो नयसम्पन्ने यत्र ते विकृता मतिः ।।2.12.19।।

न हि किञ्चिदयुक्तं वा विप्रियं वा पुरा मम। अकरोःस्त्वं विशालाक्षि तेन न श्रद्दधाम्यहम् ।।2.12.20।।